Gedicht:Het vechten moe.   8 comments

Wat als de nacht,

niet langer wacht,

op een nieuwe morgen,

met of zonder zorgen ?

Wat als het licht niet langer schijnt ?

en alle zin in het leven verdwijnt.

Wat als de duisternis zegeviert ?

omdat verdriet en pijn je gezicht siert.

Wat als alle zin spoorloos is ?

en de dood lijkt enkel een gemis.

Waarom ga ik dan nog door ?

Waar leef  ik dan nog voor ?

Waarom nog langer moedig strijden ?

op zoek naar betere tijden.

Tranen rollen over mijn wangen,

geen mens om ze op te vangen.

Niemand die mijn ellende ziet,

Mijn verdriet en pijn toon ik niet.

Steeds weer knokken voor een nieuw bestaan,

nee, niet meer, de moed is me vergaan.

Mijn hoofd gebogen neer,

ik kan en wil niet meer.

vechten, keer op keer,

daarvoor heb ik geen interesse meer !!!

Door catwoman, Tania.

Posted 4 december 2010 by catwomant in Mijn krabbels.

8 responses to “Gedicht:Het vechten moe.

Subscribe to comments with RSS.

  1. Wat mooi Tania …
    Het verwoordt zo goed mijn gedachten.
    Vechten keer op keer…………..
    Is inderdaad geen optie meer.
    Toch gaan je steeds weerdoor.
    Totdat je de strijd echt verloor!
    Take care with love Jeannette.

  2. Ook ik ken dat gevoel lieverd ,dat hoef ik je niet uit te leggen .Maar je mag nooit de moed opgeven ,echt niet!!.Denk aan je familie en al die lieve diertjes die jouw liefde en verzorging nodig hebben .Denk aan de poesjes die met hun kopjes langs je benen schuren en zachtjes miauwen omdat ze van je houden ,zij kunnen niet voor zichzelf zorgen meiss ,ze hebben jou zo hard nodig .Vergeet dat niet .
    Liefs Elisabeth

  3. Hoi Lieverd,

    Nooit de moed opgeven,ik kan je niet missen en je spinnertjes ook niet.
    Denk aan Queenie,wat zal ze zonder jou moeten.
    Ik vind wel dat je een heel mooi gedicht hebt gemaakt.
    Heel begrijpelijk allemaal.
    Nu is het donker om je heen en ik zal voor je duimen dat het weer wat lichter voor je wordt.
    AUB..Tania…geloof me..het wordt eens beter.
    Ik geef je een dikke knuffel vanaf hier maar het liefst had ik je tranen willen vangen en troosten.

  4. Er is iets wat ik me afvraag Tania.Je zegt dat je je pc niet meer aanzet ,dat je niet meer kan en wil .Dan zie ik je reageren bij anderen en plaats je zo’n gedicht .Wat wil je nu precies meiss ,je maakt ons erg ongerust met je gedrag !! besef je dat wel!! Je neemt zelfs niet eens de moeite om te antwoorden op mijn Email !!!
    Elisabeth

  5. Ja Elisabeth, de eerste dagen heb ik mijn pc niet opgezet.
    Nu elke dag een uurtje ofzo, omdat ik mijn mails moet nakijken, want ik heb sommige van onze katten op het net geplaatst, omdat het niet anders kan. Ook dat doet me teveel pijn en verdriet. En ik moet de reacties checken. Je moet zeker niet ongerust over me zijn. It’s only me. Misschien heb ik wel bij 1 of 2 mensen een korte reactie geplaatst ja. Maar het zal zeker niet veel geweest zijn. Binnenkort pik ik mijn bezoekjes aan iedereen wel weer op. De mailtjes moeten zeker nog wachten, want daar heb ik de energie niet voor, met al dat zware werk hier, door de miserie van de overstroming. Ik heb nog niemand zijn of haar mail beantwoord. Dat komt nog wel, want ik heb geen enkele mail verwijderd, ook de jouwe niet. Tot slot wil ik nog kwijt dat je reactie hierboven me wel pijn doet. Niettemin je zoals ik je ken gewoon je gevoelens en gedachten hebt neergepend. Ik weet niet of je deze reactie zal lezen, of het je opvalt dat ik je hier antwoord. Ik merk het wel. Tot later.
    catwoman, Tania.

  6. Mijn reactie hoeft je geen pijn te doen Tania,dat is nergens voor nodig want ik schrijf gewoon de realiteit ,en ja het zijn mijn gevoelens en gedachten ,maar ik ben niet de enige die zich zorgen maakt.Het is verdrietig dat jullie poezen weg moeten doen maar waarschijnlijk wel beter want er zijn er denk ik wel heel veel bij jullie in huis.Als het moment komt dat jullie er niet meer voor kunnen zorgen dan moet je verdrietig genoeg de keuze maken om een ander goed huis voor ze te zoeken .Jammer dat ik dit in je weblog moet schrijven want ik had het liever persoonlijk gedaan al is er niets wat anderen niet zouden mogen lezen Ik wens je sterkte met alles .
    Liefs Elisabeth

  7. Hoi lieve Tania,
    Net als Elisabeth heb ik mij grote zorgen gemaakt over jou.
    Je gedicht en je miserie brachten mij in grote verwarring
    Je weet,ik ben niet een trouwe mailster maar ik geef heel veel om jou.
    Denk aan je spinnertjes,ze hebben je nodig.
    En kuisen,1 week of 6 weken,wat maakt het uit.
    Eens is het weer op orde.Hier hebben we ook 8 weken in de rommel gezeten.
    Ik heb geen wp dus ik kan je reactie niet lezen maar na je gedicht ben ik meer malen opje wp geweest.
    Kop op ,meisje,alles komt goed.

    Liefs,Corry.

  8. prachtig gedicht als hij maar niet op jou slaat we gaan gewoon door hoor

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: